ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ (οριστικό)

Γιε μου που πας ?

Μάνα θα πάω στα καράβια

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΑΔΙΑΣ

13.00

Φτάνω στην εγκατάσταση. Το καράβι είναι ακόμα στ΄ανοιχτά, βλέπω τα ρυμουλκά να το πλευρίζουν, θα πιάσει στο λιμάνι σε καμμιά ώρα. Προλαβαίνω να ξαναδώ τα χαρτιά και τα μηνύματα, μια τελευταία προετοιμασία...

13.30

Μια ματιά στον καιρό...

θερμοκρασία 14 οc

Υγρασία 81%

Ανεμοι νότιοι 3 μποφορ

κανένα πρόβλημα...

14.00

Προσέγγιση πλοίου στο λιμάνι. Μανούβρες για τη σωστή θέση βραχιόνων. Δέσιμο σκοινιών στους κάβους.

15.45

Τοποθέτηση σκάλας. Ανοδος στο καράβι.

16.00

Επικοινωνία με αξιωματικούς και πλήρωμα. Ινδός καπετάνιος, Μαλαισιανοί αξιωματικοί, φιλιππινέζοι κατώτερο προσωπικό. Ανθρωποι ευγενικοί και ήσυχοι, χωρίς νεύρα. Καπνίζουν πολύ.

DILARANG MEROKOK

NO SMOKING.

16.15

Η απαραίτητη γραφειοκρατία.

Cargo documents

Notice of Readiness

Bill of Lading

Custody transfer data

Ship-shore shafety checklist

Declaration of security

Παράλληλα συνδέονται οι βραχίονες

17.00

Περιμένω στο καράβι να γίνουν οι απαραίτητες δοκιμές ασφάλειας και επικοινωνίας.

17.30

Έκδοση CTM πριν την εκφόρτωση. Προετοιμασία για την εκφόρτωση.

18.30

Κατεβαίνω από το καράβι. Οσο περιμένω γράφω αυτά που διαβάζετε.

20.00

Εκφόρτωση σε πλήρη εξέλιξη. Θα κρατήσει 11 ώρες. Έχω διάφορες επιλογές. Να μείνω και να κοιμηθώ στο καράβι, μου διαθέτει καμπίνα. Να την πέσω σ΄ένα κρεββάτι του ιατρείου. Να την κοπανήσω τη νύχτα για ένα τρελό Saturday night fever στα καταγώγια της περιοχής. Να επιστρέψω σπίτι μου και να ξαναγυρίσω αύριο...

ΚΥΡΙΑΚΗ 25-1

06.00

Τελείωσε η εκφόρτωση, μια ώρα συντομώτερα από το προβλεπόμενο. Η ποσότητα κανονική. Πατήσανε γκάζι φαίνεται τη νύχτα. Ευτυχώς το έμαθα έγκαιρα.

07.00

Έκδοση CTM μετά την εκφόρτωση.

07.30

Ανεβαίνω στο καράβι. Ο επιθεωρητής περίμενε, ο γραμματικός του καραβιού (chief officer) κοιμάται ακόμα. Παίρνουμε πρωινό περιμένοντας να ξυπνήσει. Καφέ και μπισκότα εμείς. Το πλήρωμα τρώει μια σαλάτα noodles με ντομάτα πιπεριά και άλλα λαχανικά και μπαχαρικά δικά τους. Δε δοκίμασα...

08.00

Υπογραφή CTM και συμφωνία για πιλότο στις 13.00. Μου κάνουν μικρή ξενάγηση στο εσωτερικό. Η κρίση τους έχει επηρεάσει, μου λέει ο καπετάνιος, πολλά πλοία μένουν αγκυροβολημένα χωρίς φορτίο.

09.00

Τους χαιρετάω και μαζί με τον επιθεωρητή κατεβαίνουμε από το καράβι.

10.30

Ενώ το πρωί η μέρα ήταν ηλιόλουστη, τώρα ο καιρός αλλάζει. Συννέφιασε ξαφνικά και σήκωσε λίγο κύμα. Το πάει για βροχή.

11.00

Ανεβαίνω στην προβλήτα για την αποσύνδεση των βραχιόνων. Εδώ ψηλά φυσάει ο άνεμος της βροχής, γνωστός από την προηγούμενη ανάρτηση. Νοιώθω τις πρώτες σταγόνες. Μενω μαζί με το προσωπικό που δουλεύει, κάτω από τη βροχή που δυναμώνει σιγά σιγά. Βράχηκα πολύ αλλά δε με πειράζει.

12.00

Όλα έχουν τελειώσει και περιμένουμε τον πιλότο για την αναχώρηση του πλοίου. Δεν πήραμε τη σκάλα, μήπως ανέβει από τη στεριά, αν ο καιρός χειροτερέψει. Πίνω τσάι για να ζεσταθώ γράφοντας τη συνέχεια.

12.40

Ανεβαίνει ο πιλότος και η σκάλα αποσύρεται. Αρχίζει η απόδεση του πλοίου. Τα ρυμουλκά πλησιάζουν.

13.00

Κάνω μια γρήγορη βόλτα με το αυτοκίνητο, όλα εντάξει. Το πλοίο αναχωρεί σε λίγο. Φεύγω ένώ η βροχή δυναμώνει.

14.00

Από το Σαρωνικό ξανά στον Ευβοϊκό με καταρρακτώδη βροχή. Τελείωσα χωρίς να νοιώθω κουρασμένος...

Η πιο κουραστική δουλειά

είναι αυτή που δε σ΄αρέσει να κάνεις.

ΑΝΕΜΟΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Κι αν κάνεις ότι φεύγεις να : που η θύρα βγάζει μες στο φως

Κι αν κάνεις ότι φεύγεις να : που η θύρα βγάζει επάνω μου

PAUL ELUARD

Πέρα βρέχει

.

Πάνω μου φέρνει ο άνεμος

την υγρασία σου

και μακρινές σταγόνες

μνήμης

.

Έρχεσαι και φεύγεις

σαν τη βροχή

ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ

Ποιός σκότωσε τον John Kennedy ?
Είναι ζωντανός ο Elvis Prisley και που κρύβεται τόσα χρόνια ?
Ποιος έγραψε τα πρωτόκολλα των σοφων της Σιών ?
Τι σχέση έχουν οι Βαβαροί Ιλλουμινάτοι με τους Ιππότες του Ναού και τους Μασόνους ?
Μήπως ο Λιακόπουλος έχει έρθει από το Σείριο ?
Υπάρχουν Νεφελίμ αναμεσά μας ?
Μήπως έχτισαν τις Πυραμίδες εξωγήινοι ?
Ποιος έρριξε τον κομμουνισμό στη Σ. Ένωση ?
Τι λένε οι προφητείες για την Αποκάλυψη ?
Ποιοι κυβερνούν την ανθρωπότητα από τα παρασκήνια ?
Ελέγχουν κάποιοι το μυαλό μας και τους υπολογιστές ?
Θα έρθει το τέλος του κόσμου το 2012 ?
Ποιοι μας κρύβουν την αλήθεια ?
Θέλετε τη σωστή απάντηση ?

Καλωσορίσατε στις θεωρίες συνωμοσίας...

Μ΄αρέσει να μελετάω τις θεωρίες συνωμοσίας γιατί, παράλληλα με την κβαντομηχανική, με βοηθάνε να εξοικειωθώ με την αμφιβολία και την αβεβαιότητα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αντέχουν την αβεβαιότητα και την εξορίζουν από τη ζωή τους, μένοντας προσκολλημένοι σε απλοϊκά συμπεράσματα. Δε νοιάζονται για τη λογική, προχωρούν επαγωγικά και με βραχυκυκλώματα. Το κάθε τι αποδεικνύει τα πάντα. Έχουν μιαν έμμονη ιδέα, και οτιδήποτε βρουν τους κάνει για να την υποστηρίξουν. Δεν τους ενδιαφέρει να αποδείξουν κάτι που γι΄αυτούς δεν μπορεί παρά να είναι μόνον έτσι και δέχονται εύκολα επιφοιτήσεις. Αν την ιστορία τη γράφουν οι νικητές, οι ηττημένοι επινοούν θεωρίες συνωμοσίας για να δικαιολογήσουν την ήττα τους, είτε στο πεδίο της μάχης, είτε στο επίπεδο των ιδεών είτε ακόμα και στους αγωνιστικούς χώρους.

Για να μελετήσει κανείς τις θεωρίες συνωμοσίας χωρίς να τις πιστέψει στο τέλος και ο ίδιος, γιατί υπάρχει πάντα αυτός ο κίνδυνος, πρέπει να εξασκηθεί αρκετά στη λογική, κλασική και fuzzy, στο μαύρο χιούμορ των υπερρεαλιστών αλλα και το Zen-Sufi, ή να ζητήσει βοήθεια στα γραπτά του Robert Anton Wilson και του Umberto Eco, όπως έπραξα εγώ στο γράψιμο της προηγούμενης παραγράφου.

Πριν όμως κάνετε όλα αυτά, σας καλώ σε μπλογκοπαιχνίδι, να γράψετε τη δική σας θεωρία συνωμοσίας, με τη μεγαλύτερη δυνατή ελευθερία και φαντασία. Απλά χρειάζονται οι κατάλληλοι συνδιασμοί, σ΄έναν κόσμο όπου όλα συνδέονται. Ιδέες μη δεσμευτικές υπάρχουν στην εισαγωγή της ανάρτησης.

ΜΝΗΜΗ ROBERT ANTON WILSON

Thought for the Month

3.11.93 Jia Shen, Year of the Monkey

I don't believe anything, but I have many suspicions.

I strongly suspect that a world "external to," or at least independent of, my senses exists in some sense.

I also suspect that this world shows signs of intelligent design, and I suspect that such intelligence acts via feedback from all parts to all parts and without centralized sovereignty, like Internet; and that it does not function hierarchically, in the style an Oriental despotism, an American corporation or Christian theology..

I somewhat suspect that Theism and Atheism both fail to account for such decentralized intelligence, rich in circular-causal feedback.

I more-than-half suspect that all "good" writing, or all prose and poetry that one wants to read more than once, proceeds from a kind of "alteration in consciousness," i.e. a kind of controlled schizophrenia. [Don't become alarmed -- I think good acting comes from the same place.]

I sometimes suspect that what Blake called Poetic Imagination expresses this exact thought in the language of his age, and that visits by"angels" and "gods" states it an even more archaic argot.

These suspicions have grown over 72 years, but as a rather slow and stupid fellow I do not have the chutzpah to proclaim any of them as certitudes. Give me another 72 years and maybe I'll arrive at firmer conclusions.

Δεν πιστεύω τίποτα, όμως έχω πολλές υποψίες.

Υποψιάζομαι έντονα ότι ένας κόσμος «εξωτερικός από» ή, τουλάχιστον, ανεξάρτητος από τις αισθήσεις μου υφίσταται κατά κάποια έννοια.

Επίσης, υποψιάζομαι ότι αυτός ο κόσμος εμφανίζει σημάδια ευφυούς σχεδιασμού και υποψιάζομαι ότι αυτή η ευφυΐα ενεργεί μέσω ανατροφοδότησης από και προς όλα τα μέρη, χωρίς κεντρική κυριαρχία, όπως ακριβώς και το Διαδίκτυο, και ότι δεν λειτουργεί ιεραρχικά, όπως ένας δεσποτισμός ανατολικού τύπου, μια αμερικανική εταιρεία ή η χριστιανική θεολογία.

Κατά κάποιο τρόπο, υποψιάζομαι ότι και η πίστη στην ύπαρξη θεού (θεϊσμός) και η αθεΐα αποτυγχάνουν να προσεγγίσουν αυτήν την αποκεντρωμένη ευφυΐα, που εμπεριέχει σε αφθονία κυκλικού τύπου αιτιώδεις σχέσεις ανατροφοδότησης.

Υποψιάζομαι ότι αυτό που ονομάζουμε καλό γράψιμο, ή κάθε πεζό ή ποιητικό κείμενο που κάποιος επιθυμεί να διαβάσει πάνω από μία φορά πηγάζει από ένα είδος «τροποποιημένης συνείδησης», κάτι σαν ελεγχόμενη σχιζοφρένεια. (Μην ταράζεστε, νομίζω ότι και η καλή υποκριτική τέχνη προέρχεται από την ίδια πηγή.)

Κάποιες φορές, υποψιάζομαι ότι αυτό που ο Μπλέηκ ονόμαζε Ποιητική Φαντασία εκφράζει την ίδια ακριβώς ιδέα στη γλώσσα της εποχής του και ότι επαφές με αγγέλους ή θεούς εκφράζουν το ίδιο με πιο αρχαϊκούς όρους.

Οι υποψίες μου αυτές έχουν αναπτυχθεί στη διάρκεια 72 χρόνων ζωής, αλλά, καθώς είμαι μάλλον αργόστροφο και κουτό άτομο, δεν έχω τα κότσια να παρουσιάσω κάτι από αυτά ως βεβαιότητα. Δώστε μου άλλα 72 χρόνια και ίσως καταλήξω σε ασφαλέστερα συμπεράσματα.

.

STRANGE DAYS 2009

σκέψεις πάνω σ΄ένα τραγούδι

THE DOORS 1967

Strange days have found us

Strange days have tracked us down

Πρώτες μέρες του χρόνου. Μπαίνουν αλλόκοτες μες στη ζωή μας και φεύγουν αποξενωμένες. Μερες παράξενες, σίγουρα όμως είναι πονηρές...

Theyre going to destroy

Our casual joys

Ότι χαρήκαμε στο παρελθόν, έφθασε η ώρα να το πληρώσουμε διπλά και τριπλά, χρεωμένοι δίχως άλλη πίστωση...

We shall go on playing

Or find a new town

Μια πόλη η Αθήνα, και τα Εξάρχεια μια πόλη μες στην πόλη, που θα βρεθεί καινούργια ? Ο Καβάφης καραδοκεί...

Strange eyes fill strange rooms

Voices will signal their tired end

Πως να κρυφτούμε από τα χιλιάδες μάτια που παραμονεύουν καρφωμένα πάνω μας ? Αόρατοι με καλυμμένα πρόσωπα, τυφλοί κι εμείς οι ίδιοι...

The hostess is grinning

Her guests sleep from sinning

Hear me talk of sin

And you know this is it

Για να ξεφορτωθούν τις αμαρτίες τους θα προσπαθήσουνε να μας δημιουργήσουν τύψεις για τις πράξεις μας...

Strange days have found us

And through their strange hours

We linger alone

Περίεργες μέρες έρχονται, χωρίς να μπορούμε να αποδεσμευτούμε, γιατί δεν ξέρουμε τι μας κρατάει εγκλωβισμένους...

Bodies confused

Memories misused

...εξαντλημένο σώμα, μπερδεμένο μυαλό...

As we run from the day

To a strange night of stone

...ώσπου να καταλήξουμε μουδιασμένοι, στη φυλακή μιας αλλόκοτης νύχτας από πέτρα, σιωπηλοί κι ακίνητοι...

AGENT PROVOCATEUR

Είσαι σκέτο παρακράτος,

είσαι σκέτο παρακράτος

και προβοκατόρισσα,

γι' αυτό σε χώρισα.

(με τη φωνή του Γ. Ζαμπέτα)

Λονδίνο: 1994. Μια χρονιά - ορόσημο για τη μόδα των εσωρούχων, καθώς ο γιος δύο διάσημων Βρετανών, της σχεδιάστριας Vivienne Westwood και του εκκεντρικού Malcom MacLaren, Joseph Corre, μαζί με τη γυναίκα του, Serene Rees, ανοίγουν το πρώτο κατάστημα εσωρούχων της Agent Provocateur. Δέκα χρόνια μετά το όνομα Agent Provocateur γίνεται συνώνυμο της πρόκλησης, του αισθησιασμού και της ευχαρίστησης εισβάλλοντας δυναμικά και στο χώρο της αρωματοποιίας.

ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ : δράση η ενέργεια που έχει σκοπό να παρασύρει άτομο η ομάδα σε παράνομες η ανάρμοστες πράξεις, ώστε να εκτεθούν ή να ωφεληθούν οι αντίπαλοί της ...

ΕΤΥΜ < ρωσ .provokatsija Μπαμπινιώτης, σελ 1472

Ένα πρωί

θ΄ανοίξω την πόρτα

και θα χαθώ

με τ΄όνειρο της επανάστασης

μες στην απέραντη μοναξιά

των δρόμων που θα καίγονται

μες στην απέραντη μοναξιά

των χάρτινων οδοφραγμάτων

με τον χαρακτηρισμό -μην τους πιστέψεις-

Προβοκάτορας

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

HORSE LATITUDE

When the still sea conspires an armor

And her sullen and aborted

Currents breed tiny monsters

True sailing is dead

Awkward instant

And the first animal is jettisoned

Legs furiously pumping

Their stiff green gallop

And heads bob up

Poise

Delicate

Pause

Consent

In mute nostril agony

Carefully refined

And sealed over

THE DOORS

Τα ιστιοφόρα πλοία των Ισπανών κατακτητών που μετέφεραν άλογα στο Νέο Κόσμο, συναντούσαν συχνά, κοντά στους τροπικούς (30-35ο) ζεστό και ξηρό καιρό με ασθενείς ανέμους. Χωρίς αέρα στα πανιά τους, έμεναν καθηλωμένοι πολλές μέρες. Για να εξοικονομήσουν το νερό αλλά και για να ξαλαφρώσουν το καράβι πετούσαν αναγκαστικά τα άλογα στη θάλασσα. Ετσι πήρε τ΄όνομά της η περιοχή horse latitude και δεν τολμώ ελληνική μετάφραση του όρου.

Αν κάτι θέλω από το νέο χρόνο είναι ακριβώς αυτό. Να ξεφορτωθώ από πάνω μου βαρίδια που έχουν μαζευτεί και δε μ΄αφήνουν να προχωρήσω. Συσσώρευσα τόσα πολλά τα τελευταία χρόνια. Περιττά κιλά, παλιά βιβλία, ανόητα αντικείμενα, μηνύματα στον υπολογιστή, μηνύματα στο κινητό, βίντεο και φωτογραφίες, πρέπει να τα πετάξω... Το άγχος της δουλειάς στην καθημερινότητα, μαζεύεται στην πλάτη σαν τσουβάλι, πρέπει να το πετάξω...Να αισθανθώ το σώμα μου πιο ελαφρύ, απαλλαγμένο από τις φυλλωσιές που το κρατούν και τα διχτυα, να ξεφύγω...

Αλλά τι γίνεται με τους ανθρώπους ? Ν΄αποχωρίζεσαι αντικείμενα, φυτά και ζώα φαίνεται δύσκολο, όμως το κάνεις κάποια στιγμή, όχι χωρίς πόνο. Πως να σβήσεις από τη ζωή σου αυτούς "που είναι για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους " όπως παρατηρεί ο Καβάφης και σου στοιχειώνουν το μυαλό ? "Ένας νεκρός στην αγκαλιά, αδύνατον να τον αναστήσεις ή να τον φορτωθείς" συνειδητοποιεί ο Διονύσης Σαββόπουλος. Πρέπει να απαλλαγείς απ΄αυτόν προτού σε πάρει μαζί του. "Τα φιλιά γλιστράνε στη θάλασσα της λήθης" έλεγα κάποτε κι εγώ. Πρέπει μαζί με τα φιλιά να ρίξω και τα σώματα, όσων για μένα είναι πια νεκροί ή ετοιμοθάνατοι, χαμένοι ή τελειωμένοι, βαθιά στη θάλασσα...