Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2008

Η ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ


Τη λέγαν Ουρανία ή Μαργαρίτα.
Της άρεσε να παίζει με τα παιδιά κι έγραφε γράμματα σ΄ένα φαντάρο.
Πνιγμένη απ΄τις εικόνες και τις μουσικές
στην αγορά τη φόβιζαν οι μάσκες των ανθρώπων κι άλλαζε δρόμο απότομα.
Ζαλισμένα φεγγάρια στη χάση τους φώτιζαν τα χαμένα νησιά του μυαλού της
- μιας εκδρομής που δεν ξεκινησε ποτέ τοπία-
Γύριζε απ΄τ΄όνειρο με πρησμένα μάτια.
Έφυγε αθόρυβα ένα δείλι αφήνοντας τη μορφή της στο μάρμαρο
χωρίς μια λέξη...

6 σχόλια:

aKanonisti είπε...

Τα νιάτα και τα όνειρα που έκλεψε η φυματιώση... τα γράπωσε ένα σαλεμένο μυαλό ....για να μην ξεφύγουν....

Μια περίπτωση αθανασίας?
Ή ένα ντοκουμέντο της σκληρότητας???

Δεν ξέρω...
Πάντως είναι τρυφερό....

christina είπε...

ΠΟλύ ωραίο και συγκινητικό το αφιέρωμά σου στην "Κοιμωμένη του Χαλεπά"...δείχνει βαθιά ψυχική ευαισθησία..

aerostatik είπε...

@ akanonisti
διέκρινες την τρυφερότητα...

aerostatik είπε...

@ christina
ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια...

Ανώνυμος είπε...

ΚΟΙΜΗΣΟΥ,ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ.ΣΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ,ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΞΑΝΑΒΓΕΙΣ.

aerostatik είπε...

τη λέγαν και Περσεφόνη επίσης...