Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

ΟΝΕΙΡΑ ΠΑΛΙ...

Το όνειρο της προηγούμενης ανάρτησης το σταμάτησα μόνος μου, όταν αναρωτήθηκα πως ήταν δυνατόν να το διαπεράσει μια μουσική απ΄την πραγματικότητα. Στην καθημερινότητα μου όμως ο δράστης είναι άλλος. Αυτός που κόβει τα όνειρα στη μέση. Αυτός που τα σταματάει αλύπητα πριν φτάσουν στο βαθύτερο τους μήκος. Ποιος είναι ? Πολύ απλά το ξυπνητήρι. Εχω μιλήσει για το πρωινό μου ξύπνημα, το καθημερινό. Εκτός απ΄όλα τ΄άλλα, μου αφήνει κι ένα μισοτελειωμένο όνειρο. Μοιάζουν με βρέφη που γεννήθηκαν πριν την ώρα τους, απότομα και κάτω από έντονη πίεση. Και τα βλέπεις μέσα στις θερμοκοιτίδες του μυαλού μου, παραμορφωμένα, μισά, με αλλοιωμένα μέλη να προσπαθουν να επιβιώσουν κάτω από τις λάμπες. Θυμίζουν έντονα τις ζωγραφιές του J.K.POTTER. Επειδή δεν έρχεται καμμία μητέρα να τα θηλάσει γίνονται επικίνδυνα. Ονειρα ενός κατώτερου κόσμου, παραμονεύουν για εκδίκηση. Μερικές φορές επιστρέφουν στον ύπνο μου για να βρουν χρόνο  να μεγαλώσουν και ν΄αναπτυχθούν. Ή για να εμποδίσουν τα νέα όνειρα να ολοκληρωθούν. Παλεύουν μεταξύ τους για λίγο χώρο κι εγώ στριφογυρίζω στο κρεββάτι μου. Μπαίνει το ένα στο όνειρο του άλλου για να το μολύνει, κάτι ανάλογο με την ταινία INCEPTION. Είναι τόσο πολύπλοκο ώστε να μην είμαι σίγουρος ποτέ αν έχω ξυπνήσει τελικά. Ωσπου να δώσει το ξυπνητήρι την τελική λύση...

8 σχόλια:

xiozil είπε...

Το ξυπνητήρι σε θέση "από μηχανής θεού" δεν το είχα σκεφτεί ως τώρα...

aerostatik είπε...

στο INCEPTION το λένε "σπρώξιμο"

Ourbax είπε...

Αυτό το καταραμένο ξυπνητήρι κάνει όλη την ζημιά.
Η πλάκα είναι ότι όσες φορές δεν το βάζω να χτυπήσει, τότε δεν θυμάμαι τα όνειρα που βλέπω.

akrat είπε...

αχ ωχ

...

aerostatik είπε...

@ ourbax
μήπως αυτό είναι χαρακτηριστικό των εξωγήινων ?

aerostatik είπε...

@ akrat
ωχ αχ

...

Stilvi είπε...

μην ξεχνάς όμως, είσαι από τους τυχερούς που ακόμη ονειρεύονται..

aerostatik είπε...

γεια σου stilvi, δε σε ξέχασα...