Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009
ΠΑΜΕ?!#*&{}
Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε κατά πού προχωρούμε...
Η φωνή ενός σοφού γέροντα στην ακροποταμιά, του Γιώργου Σεφέρη, μας επαναφέρει, από το σύνθημα στο στοχασμό.
Τίποτα άλλο...
Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009
Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΦΑΛΑΚΡΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Θέλω σήμερα να αναλύσω μια πολιτική παράμετρο που σπάνια της δίνουμε σημασία, παρά την καθολική της εφαρμογή. Στους Έλληνες άρεσε να διαλέγουν πάντοτε φαλακρό πρωθυπουργό. Αδυνατώ να το εξηγήσω με πολιτικά ή ψυχολογικά κριτήρια, όμως είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Ανεξάρτητο από κόμματα και ιδεολογίες. Θυμηθείτε λίγο, Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ανδρέας, Μητσοτάκης, φαλακροί όσο δε γίνεται. Και παλιότερα στην εποχή της χούντας, Παπαδόπουλος, Μαρκεζίνης, Ανδρουτσόπουλος. Δεν ήταν εκλεγμένοι βέβαια, κάλυπταν όμως την εικόνα του γυμνού κρανίου στο συλλογικό υποσυνείδητο. Απρόοπτα, ένας πρωθυπουργός που δεν τον ήξερε και δεν τον ήθελε κανείς, ο Τζαννετάκης της συγκυβέρνησης, είχε άφθονο μαλλί χωρίς καμμία τύχη. Αντίθετα με το Ζολώτα της οικουμενικής που τον διαδέχτηκε.
Στο ΠΑΣΟΚ μάλιστα, το να έχουν φαλακρό αρχηγό, αποτελεί κάτι σαν κληρονομιά του Ανδρέα. Ο φαλακρός Σημίτης επικράτησε άνετα του γοητευτικού Τσοχατζόπουλου και στη συνέχεια κατατρόπωσε τον Εβερτ με τα πυκνά τσουλούφια στις εκλογές του 1996. Την ίδια τύχη είχε και ο νεαρός Καραμανλής το 2000, που διατηρούσε τα μαλλιά του. Και όπως ήταν αναμενόμενο, το δαχτυλίδι της διαδοχής, το έδωσε ο Σημίτης στο Γιώργο Παπανδρέου, που είχε φαλάκρα αντάξια του πατέρα του.
Όμως το 2004 και το 2007 ο ελληνικός λαός έκανε ανεξήγητη στροφή και διάλεξε το λιγότερο φαλακρό από τους δύο. Τα αποτελέσματα της ολέθριας αυτής επιλογής τα πληρώνουμε σήμερα. Όλα τα δεινά που προκάλεσαν στον τόπο οι κυβερνήσεις Καραμανλή οφείλονται στο γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεν είχε τον απαιτούμενο ρυθμό τριχόπτωσης που απαιτούσε η θέση. Εκανε φιλότιμες προσπάθειες βέβαια, όμως στο κεφάλι του παραμένουν πολλές τρίχες για πρωθυπουργό της χώρας.
Όλα δείχνουν ότι ξαναγυρίζουμε στην ομαλότητα. Ο Γιώργος Παπανδρέου θα είναι ο επόμενος φαλακρός πρωθυπουργός της Ελλάδας. Που στο ενδιάμεσο, εξουδετέρωσε τον εσωκομματικό του αντίπαλο Βαγγέλη Βενιζέλο, άνθρωπο με πολλά μαλλιά και περισσότερα κιλά. Μήπως όμως αυτή η ελληνική ιδιαιτερότητα, δεν επιτρέπει σε γυναίκα, να γίνει κάποτε πρωθυπουργός ? Πολύ φοβάμαι πως ναι. Εκτός αν πρόκειται για τη φαλακρή τραγουδίστρια...
Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2009
ASTRONOMICAL CLOCK

Όταν σημάνει η ώρα, τι σημαίνει άραγε ?
Πολύ απλά, πως είμαστε μια ώρα πιο κοντά στο θάνατό μας.
Ο Θάνατος αναποδογυρίζει την κλεψύδρα και χτυπάει το καμπανάκι. Προειδοποιητικά.
Και μεις παραδομένοι στα μεγάλα πάθη μας.
Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009
ΕΝΤΕΚΑ ΜΙΚΡΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ

Διάβασα λοιπόν έντεκα συνιστώσες σε κατάλογο με δώδεκα μπούλετς. Μία είναι κενή και δεν κατάλαβα τον συμβολισμό. Δεν βρήκα όμως το όνομα του αρχηγού καμμίας απ αυτές. Κανένα προβλημα, σκέφτηκα, θα κλικάρω στο λινκ της κάθε μίας, έχουν οι περισσότερες δικό τους σάιτ, θα το έχουν γραμμένο εκεί. Ξεκίνησα να ψάχνω...
Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά
Δεν βρήκα όνομα, έχουνε σφυροδρέπανο όμως, μήπως είναι ο Μπανιάς ?
ΔΗ.Κ.ΚΙ.
Εδώ πρέπει να είναι ο Πάντζας. (ουδέν σχόλιον)
Διεθνιστική Εργατική Αριστερά
Τροτσκιστές οπωσδήποτε, ποιοι απ΄ όλους όμως ? και ποιος ο γραμματέας ? δεν το βρήκα...
Ενεργοί Πολίτες
Μανώλης Γλέζος
Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς
Γιαννής Θεωνάς
Κόκκινο
Δεν κατάφερα να βρω...
Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας
Δε χρειάζεται να ψάξω, Ρούντι Ρινάλντι, τον θυμάμαι από την ΠΠΣΠ και τις συσπειρώσεις...
Ξεκίνημα
Κανελλής, Παπίας, Δημοκωστούλα, υποψήφιοι βουλευτές. Ποιος ο αρχηγός ?
Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας
Τάσος Πανταζίδης (?). Εχουν τηλέφωνο σταθερό και κινητό στο σάιτ, αλλά ντρέπομαι να τους ρωτήσω...
Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας
Ο Τσίπρας (προς το παρόν)
Ανένταχτοι Αριστεροί του Χώρου Διαλόγου
Δεν έχουν σάιτ...
Που βρίσκεται ο Αντώνης Νταβανέλος που τον ψήφισα για την ΕΦΕΕ στο πανσπουδαστικό συνέδριο του 1982 ?
Σε ποια συνιστώσα ?
Υπομονετικοί μου αναγνώστες , βοήθεια...
Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009
ΤΟ GOLEM
Ο σοφός ραβίνος Λεβ, (Judah Loew ben Bezalel ή Yehudah ben Bezalel Levai (מהר"ל - MaHaRaL ) ανησυχούσε πολύ. Τα πράγματα ήταν επικίνδυνα κι έπρεπε να κάνει κάτι για να προστατέψει το λαό του. Χρόνια αφοσιωμένος στη μελετη της Τορά, είχε εμβαθύνει στην Καββάλα, τη μυστική διδασκαλία του Ιουδαϊσμού. Καλή βέβαια η Γεμάτρια και το Νοτάρικον, όμως τώρα χρειαζόταν κάτι άμέσως. Είχε φτάσει η ώρα να εφαρμόσει πρακτικά κάτι από αυτά που είχε ανακαλύψει τόσα χρόνια. Να δημιουργήσει το GOLEM, ένα πλάσμα ατελές και ανολοκληρωτο, χωρίς ψυχή αλλά με τεράστια δύναμη, απόλυτα ελεγχόμενη από τον κύριο και δημιουργό του. Οπως ακριβώς ήταν γραμμένο στο SEFER YETZIRAH, τη Βίβλο της Δημιουργίας.
Ο ραβίνος πήρε την απόφαση και την ανακοίωσε στο γαμπρό του και τον πιο έμπιστο συνεργάτη του στη Συναγωγή. Οι τρεις μαζί θα υλοποιούσαν το έργο. Αφού προσευχήθηκαν και προετοιμάστηκαν, βγήκαν τη νύχτα στην όχθη του ποταμού Μολδάβα. Ο ραβίνος πήρε λάσπη από τη γη κι έπλασε με τα χέρια του το σώμα ένος τεράστιου πλάσματος. Το σήκωσαν όρθιο και ξεκίνησαν την τελετή. Πρόφεραν τους μυστικούς συνδυασμούς των τεσσάρων γραμμάτων του θείου ονόματος. Πρώτα για τη φωτιά και ο πηλός στέγνωσε και φωτίστηκε. Επειτα για το νερό και ο πηλός απέκτησε σωματικά υγρά. Στο τέλος ο ραβίνος ψιθύρισε το Τετραγράμματον στο στόμα του πηλού και απέκτησε πνοή. Το GOLEM ήταν έτοιμο.
Έτσι λοιπόν το γκέττο, που είχε τη φήμη πως στοίχειωνε τη νύχτα, απέκτησε το σκοτεινό φρουρό του. Οι απειλές σταμάτησαν σιγά σιγά, η ζωή ξαναγύρισε στους συνηθισμένους της ρυθμούς και ο αυτοκράτορας Ροδόλφος συνέχισε ν΄ασχολείται απερίσπαστος με την αλχημεία και την αστρολογία που τόσο του άρεσαν. Όμως το GOLEM δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στην καθημερινότητα και να βοηθήσει κάπου. Προσπαθώντας να μεταφέρει σανό γκρέμιζε την αποθήκη. Πήγαινε να βγάλει νερό από το πηγάδι κι έσπαζε το μάγγανο. Η αδέξια δύναμή του το έκανε άχρηστο και ίσως επικίνδυνο για την ειρηνική περίοδο. Και ο ραβίνος αποφάσισε πως δε το χρειαζόταν πλέον, αφού είχε εκπληρώσει την αποστολή του. Ακολουθώντας την αντίθετη τελετουργία, το μετέτρεψε σε σκόνη...
Αυτό το μήνα συμπληρώνονται τετρακόσια χρόνια από το θάνατο του ραβίνου Λεβ, το Σεπτέμβριο του 1609. Στην παλιά Συναγωγή της Πράγας μπορεί να δει κανείς το στασίδι του, και στο εβραϊκό νεκροταφείο την πλάκα από το μνήμα του. Το άγαλμα του βρίσκεται στη μια πλευρά του νέου Δημαρχείου, κάτι σπάνιο για Εβραίο της διασποράς.
Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009
ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
Η καθολική ψηφοφορία είναι απρόσωπη και ισοπεδωτική
Η ισότητα της ψήφου ταπεινώνει
Κερδισμένη ψήφος είναι η πουλημένη ψήφος.
Τα κόμματα εξουσίας είναι κοινωνικές κοινοπραξίες που ζητούν να αναλάβουν το έργο της διαχείρησης του κράτους για μια τετραετία
Κυριακή 30 Αυγούστου 2009
ΕΞΟΧΙΚΟ ΣΤΗ ΜΥΚΟΝΟ

Μια γνωστή μου έβαλε σκοπό ν΄αποκτήσει σπίτι στη Μύκονο. Επειδή όμως δεν είχε τα λεφτά να πάρει κάτι νόμιμο, εφάρμοσε άλλο σχέδιο. Αγόρασε ένα τυφλό χωράφι στην άκρη του πουθενά, με καλή θέα όμως σ΄έναν κόλπο. Αμέσως προσφέρθηκαν εργολάβοι και οικοδόμοι για να χτίσουν, με το αζημίωτο, δηλαδή διπλές τιμές. Χωρίς άδεια φυσικά. Ένα δωμάτιο κατάφερε να φτειάξει στην αρχή, με μπάνιο και κουζίνα. Και τότε άρχισαν τα δύσκολα. Χωρίς ηλεκτρικό, βρήκε τη λύση με γεννήτρια. Χωρίς νερό, της έφτειαξαν μια στέρνα να μαζεύει τη βροχή. Και όταν πίστεψε πως θα μπορούσε να το κατοικήσει, κανένας απ΄τους γείτονες δεν της έδινε δρόμο να περάσει. Μάλιστα ένας απ΄αυτούς, ήταν ο εργολάβος που της το΄χτισε. Και τώρα τους παρακαλάει να τους πληρώσει όσο όσο για ν΄ανοίξει δρόμο. Δεν ξέρω πότε και αν θα καταφέρει να τους πείσει...
Πάντως περηφανεύεται ότι έχει σπίτι στη Μύκονο...
Για να δούμε και την άλλη όψη. Ένας εργολάβος που γνώρισα στην Αστυπάλαια, μόλις τελείωσε συγκρότημα 8 σπιτιών στη Σίφνο, με άδεια, σχέδιο και καλή κατασκευή και προσπαθεί να τα πουλήσει. Για τα μικρά, 50 τετραγωνικά ζητάει 150 χιλιάδες ευρώ και για τα μεγαλύτερα έως και τρακόσια. Ήδη έχει αγοράσει οικόπεδο στην Αστυπάλαια, με την προοπτική, αφού πουλήσει αυτά στη Σίφνο, να χτίσει δεκαέξι ανεξάρτητα, για πούλημα. Προφανώς αγοραστές υπάρχουν, όσο κι αν η κρίση έχει αγγίξει και τον κλάδο του. Κυρίως Έλληνες. Που έχουν μια μανία για δεύτερο και τρίτο σπίτι. Μετά τη μεζονέτα στο βουνό έχει σειρά το σπίτι στο νησί. Για να το χρησιμοποιήσουν πρακτικά γύρω στον ένα μήνα το χρόνο, άντε και Χριστούγεννα και Πάσχα. Τεράστια σπατάλη που οδηγεί τα δάση στη φωτιά και τις παραλίες στην καταπάτηση. Για να κατασκευαστούν σπίτια χωρίς υποδομές, δρόμους και αποχέτευση, μέσα σε ρέματα και δάση και να κινδυνεύουν σε κάθε ακραίο καιρικό φαινόμενο, ανεμοθύελλα, πλημμύρα ή πυρκαγιά.
Πρόκειται για την φτηνή ανάπτυξη, που την πληρώνουμε πανάκριβα στο τέλος όλοι...

