Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ηταν ο μάγος της βραδύτητας, της ομορφιάς που ξεπηδούσε από τα αργά μακρόσυρτα πλάνα σαν βαθιές αναπνοές.
Ομφαλοσκόπος της ίδιας του της φαλάκρας.
Οσοι δεν έζησαν τη δεκαετία του εβδομήντα, δύσκολα τον προσεγγίζουν.
Πέθανε παράδοξα κι απροσδόκητα, όταν επιτέλους η ταχύτητα πέρασε από πάνω του.

Καλό ταξίδι...

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ




Πρωτοείδα τον πίνακα μαθητής γυμνασίου από την πινακοθήκη της ΔΟΜΗΣ, της πρωτης έγχρωμης εγκυκλοπαίδειας και μαγεύτηκα. Ηταν η πρώτη μου επαφή με έργο του Νταλί και με συγκλόνισε βαθιά. Κάποια στιγμή μετά, τον ανακάλυψα σε μεγάλη αφίσα σ΄ένα βιβλιοπωλείο μέσα στη στοά Μπροντγουαίη, Αγίου Μελετίου και Πατησίων. Πανάκριβη για την εποχή και τα οικονομικά μου. Μάζεψα λεφτά και σε τρεις μήνες κατάφερα να την αγοράσω. Μέχρι τότε πέρναγα συχνά από το μαγαζί για να τη χαζεύω, αλλά και να προσέχω μήπως τύχει και την πάρει άλλος. Ευτυχώς πρόλαβα.
Κρέμασα την αφίσα με το έργο του Νταλί πάνω από το κρεβάτι μου. Σε όσους παραξενεύονταν από το θέμα και το θέαμα, τους εξηγούσα το θρησκευτικό εντέλει περιεχόμενο του πίνακα για την πάλη του αγίου Αντωνίου εναντίον των πειρασμών στην έρημο. Ετσι τους καθησύχαζα κάπως. Τη νύχτα όμως στον ύπνο μου πήδαγα τον τοίχο κι έμπαινα μέσα στον πίνακα. Δεν έβλεπα τον εαυτό μου αλλά τα πόδια μου μάκραιναν περίεργα, γινόμουν πανύψηλος με τεράστια μέλη, πότε άλογο και πότε ελέφαντας. Ολοι μαζί κάναμε εφόδους για να διώξουμε τον ασκητή από το κάδρο, να καταλάβουμε το χώρο για λογαριασμό μας βγάζοντας άγριες κραυγές. Ομως, όταν πλησιάζαμε πολύ κοντά κάτι μας έσπρωχνε απότομα πίσω. Και πάλι μπρος και πίσω ξανά και ξανά, ώρες ατέλειωτες. Του στέλναμε και τις γυναίκες που κουβαλούσαμε για να τον δελεάσουν, προκλητικές κι ολόγυμνες. Αλλά ποτέ δεν ξαναγύριζαν πίσω, αυτές τις χάναμε για πάντα...
Οταν ξυπνούσα κι εβλεπα τον πίνακα να στέκεται ακίνητος πάνω από το κεφάλι μου καταλάβαινα τι είχε συμβεί και γύριζα πλευρό ανακουφισμένος. Για να επιστρέψω στην ατελείωτη παρέλαση των πειρασμών στα εφηβικά μου όνειρα.

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΚΛΕΨΩ...


Η κλοπή των πινάκων από την Εθνική Πινακοθήκη με συγκλόνισε βαθύτατα. Ξύπνησε μέσα μου ξανά, την επιθυμία που με πιάνει πάντα, όταν βλέπω από κοντά τον πίνακα του Παρθένη "Το λιμάνι της Καλαμάτας". Μου αρέσει τόσο πολύ που θέλω να τον κλέψω. Να κρατήσω για μένα ες αεί τη γαλήνη και την ηρεμία που αποδίδει με τρόπο ανεπανάληπτο. Παρηγορώ τον εαυτό μου με την ψευδαίσθηση πως κάποτε θα το επιχειρήσω. Η πρόσφατη ληστεία μου απέδειξε πως δεν είναι αδύνατο, ίσως και όχι ιδιαίτερα δύσκολο. Προς το παρόν περιορίζομαι να τον χαζεύω, κάθε φορά που έχω την τύχη να τον δω.


Αγαπητοί μου επισκέπτες.
Υπάρχει κάποιος πίνακας ζωγραφικής που αγαπάτε τόσο, ώστε να τον κλέψετε ?
Σας προκαλώ σ΄ένα παιχνίδι . Σκεφτείτε το καλά κι αν θέλετε, μου απαντάτε. Μπορεί να το επιχειρήσουμε μαζί...


ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΑΣ

mahler76

athinovio

Αορατη Μελάνη


 ερμία (αυτόν θα κλέψουμε μαζί)


Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΪΜΑΡΗΣ (ανανεωμενο)

ΤΡΙΤΗ  10 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012 20:00

IANOS ΣΤΑΔΙΟΥ 2
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
Η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ (ΕΜΣΕ) παρουσιάζει το βιβλίο του
 Σπύρου Μεϊμάρη
 "Δηλώσεις της Σιγαλιάς".



Τον φανταζόμουνα πολύ περισσότερο άτακτο

όμως μου γνώρισε τον Κουτρουμπούση από κοντά...

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

A FLIGHT OF ANGELS

 It' s rare for angels to interfere with the doings of humans. Most find little about the pitful, grubby creatures to interest them. Not to mention that it pains them graatly to enter the physical plane. For even the air is like a grindstone to their being, and every touch weighs on them, straining their ethereal nature. Some who had atempted to embody themselves in human forms quickly perish beneath the relentless ache of bones and flesh. Others became addicted to earthy pleasures and stayed until their wings withered and vanished like fine shells ground to sand by the crushing force of waves.
Πρόκειται για το νέο βιβλίο της Rebecca Guay. Θα το βρείτε εδώ ή εδώ.. Το θέμα του πασίγνωστο. Αγγελοι που γίνονται άνθρωποι και κατεβαίνουνε στη γη, άνθρωποι που θέλουνε να πετάξουνε στον ουρανό. Τότε ακριβώς που χάνεται η ισορροπία του κόσμου. Η ανάπτυξη του απολαυστική, σε μορφή εικονογραφημένης ιστορίας. (graphic novel).
Διάβασα το βιβλίο σήμερα, τρώγοντας κάστανα που τα είχα ψήσει μόνος μου και πίνοντας μπύρα, τη νέα Kaiser Double Malt. Εξω φυσούσε κι έβρεχε, κι εγώ βρισκόμουνα στο χιόνι, μαζί με elves, glaistigs, goblins, gribs and grims, merfolk and nixies, hags, trolls, trreefolk and countless more vast and varied beings...