Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

LA SEMAINE SANGLANTE

28 Μαϊου 1871. Ξημερώνει ένα όμορφο ανοιξιάτικο πρωινό. Την αυγή, λίγοι ομόσπονδοι κομμουνάροι αντιστέκονται ακόμα στο νεκροταφείο Pere Lachaise. Οι τελευταίοι, 147 άτομα, εκτελούνται μπροστά σε ένα τοίχο. Η τάξη επιστρέφει ξανά στο Παρίσι.


Ηθελα στην αρχή να κάνω ένα χρονικό  των γεγονότων από την ημέρα που μπήκαν τα κυβερνητικά στρατεύματα στο Παρίσι έως το τέλος της αντίστασης, μια εβδομάδα μετά, που από τις σφαγές και τις εκτελέσεις έμεινε στην ιστορία ως η ματωμένη εβδομάδα ( la semaine sanglate). Οι αντιπρόσωποι του λαού αντί να οργανώνουν την άμυνα συνεδρίαζαν άσκοπα, οι μαχητές στα οδοφράγματα χωρίς εφόδια και σχέδιο υποχωρούσαν συνέχεια, η λαϊκή δύναμη δεν έγινε ποτέ στρατιωτικά αποτελεσματική, φωτιές από τις οβίδες αλλά και από εμπρησμούς καίγανε τις συνοικίες και ο κυβερνητικός στρατός εκτελούσε τους αιχμαλώτους, γυναίκες και παιδιά. Οι κομμουνάροι εκτέλεσαν για αντίποινα τον αρχιεπίσκοπο του Παρισιού και άλλους έξι ομήρους, δίνοντας το πρόσχημα για τη γενίκευση της σφαγής. Τα πτώματα σαπίζανε στους δρόμους.
"Οσοι κάνουν μισές επαναστάσεις απλώς σκάβουν το λάκο τους ", έλεγε ο Saint-Just εκατό χρόνια πριν, και το πλήρωσε στη γκιλοτίνα. Οι άνθρωποι που εξεγέρθηκαν στην Κομμούνα, είχαν συνειδητοποιήσει ότι δεν υπήρχε περιθώριο συμβιβασμού με το παρελθόν. Το δικό τους και των αντιπάλων τους. Ετσι ο αγώνας έφτασε μέχρι το τέλος, που οδήγησε στην αναπόφευκτη συντριβή τους. Αφού κατάφεραν να γίνουν κυρίαρχοι της ιστορίας τους προσεγγίζοντας την ελευθερία, δεν υπήρχε επιστροφή...

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Η ΚΟΜΜΟΥΝΑ ΚΑΙ Η ΣΤΟΑ


Παρίσι 29 Απριλίου 1871.
Το πιο απίστευτο επεισόδιο της Παρισινής Κομμούνας. Ενα τεράστιο πλήθος κατακλύζει την περιοχή γύρω από το Καρουζελ, τόπο συνάντησης όλων των μασονικών στοών. Εξι χιλιάδες αδελφοί, εκπροσωπόντας 55 στοές, παρατάσσονται εκεί. Εξι μέλη της Κομμούνας τους οδηγούν στο Δημαρχείο. Μια μπάντα, παίζοντας επιβλητική μουσική τελετουργικού χαρακτήρα, προπορεύεται της πομπής. Ανώτεροι αξιωματικοί, οι Μεγάλοι Διδάσκαλοι,, τα μέλη της Κομμούνας και οι αδελφοί με τις φαρδιές μπλε, πράσινες, λευκές, κόκκινες ή μαύρες κορδέλες, ανάλογα του βαθμού τους, ακολουθούν, έχοντας στη μέση 65 λάβαρα, που βλέπουν για πρώτη φορά το φως του ήλιου. Σε εκείνο που βρίσκεται μπροστά, το λευκό λάβαρο της Βενσεν, είναι γραμμένο με κοκκινα γράμματα το αδελφικό και επαναστατικό σύνθημα " ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ"
Μετά την τελετή συμφιλίωσης, η αντιπροσωπία των σεβάσμιων, στήνει τα λάβαρα στα πιο επικίνδυνα σημεία, από την πύλη Μαγιό έως την πύλη Μπινό.. Ενα αερόστατο αφήνεται ελεύθερο για να σκορπίσει στον αέρα το μανιφέστο των ελευθεροτεκτόνων. Γίνεται μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός για διαπραγματεύσεις, χωρίς αποτέλεσμα. Οι σφαίρες των στρατιωτών της κυβέρνησης του Θιέρσου κουρελιάζουν τα λάβαρα. Οι  μασόνοι αποφασίζουν να πολεμήσουν στα οδοφράγματα με τα εμβλήματα τους.
Πολλοί μασόνοι ήταν ενεργά μέλη της Κομμούνας. Ο Raoult Rigault,  από τους πρωτεργάτες του διατάγματος για το διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους, είχε σημαντική δράση και στα κοινωνικά θέματα. Αλλαξε τα ονόματα των αγίων από τις πτέρυγες των νοσοκομίων και απομάκρυνε τους εσταυρωμένους από τα κρεβάτια. Το κτίριο της Στοας της Μεγάλης Ανατολής μετατράπηκε σε χώρο περίθαλψης των τραυματιών και πολιορκήθηκε από τους κυβερνητικούς. Εκατοντάδες ελευθεροτέκτονες σκοτώθηκαν στη μάχη ή εκτελέστηκαν εν ψυχρώ.


Στον τάφο του J.B. Clement, τραγουδάνε κάθε χρόνο το τραγούδι του "le temps de cerises", για να τιμήσουν τους μάρτυρες της Κομμούνας, (δες εδώ), το ίδιο αυτό τραγούδι που σιγοσφύριζαν οι Κομμουνάροι στα οδοφράγματα...
Ακούστε το..

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

ΚΟΜΜΟΥΝΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ

Παρίσι 1871.
Η Γαλλία βγαίνει ηττημένη από το γαλλόπρωσικό πόλεμο του 1870. Ο αυτοκράτορας των Γάλλων και ο αρχιστράτηγος αιχμαλωτίζονται, ενώ οι Πρώσοι κάνουν παρέλαση στην αψίδα του θριάμβου μετά από πολιορκία της πόλης του Παρισιού. Στις Βερσαλλίες, στην αίθουσα με τους καθρέφτες, στέφεται Κάιζερ ο Γουλιέλμος. Επικρατεί αγανάκτηση, απογοήτευση και εθνική ταπείνωση, μετά την τεράστια καταστροφή.
Τα γεγονότα όμως στο Παρίσι εξελίσσονται ραγδαία. Γίνονται εκλογές για την ανάδειξη Κεντρικής Επιτροπής της Εθνοφρουράς. Αποτυχημένη απόπειρα της κυβέρνησης Θιέρσου να αρπάξει 227 κανόνια της άμυνας της πόλης. Επικρατεί γενικός ξεσηκωμός. Δύο στρατηγοί του καθεστώτος εκτελούνται από το πλήθος. Ο Θιέρσος υποχωρεί στις Βερσαλλίες. Προκηρύσσονται εκλογές για την ανάδειξη Κοινοτικού Συμβουλίου (Κομμούνα). Διαδηλώσεις του κόμματος των "Φίλων της Τάξης" εναντίον των αλλαγών. Η Εθνοφρουρά ανοίγει πυρ εναντίον τους. Κόβονται όλες οι γέφυρες με την κυβέρνηση και την Εθνοσυνέλευση. Δημοτικές εκλογές στο Παρίσι, εκλογή της Κομμούνας και εγκατάστασή της στο Δημαρχείο. Η Κομμούνα αναλαμβάνει δράση...
Οι χειροτέχνες και οι εργάτες παραγωγής ειδών πολυτελείας, οι περιθωριακοί της Μονμάρτης πλαισιωμένοι από τους ριζοσπάστες καταστηματάρχες, μικρέμπορους και κατώτερους υπαλλήλους, στρώματα προβιομηχανικά, καθυστερημένα και υποανάπτυκτα, ύψωσαν κόκκινες σημαίες αποφασισμένοι να υπερασπίσουν την Κομμούνα στα οδοφράγματα. Άσημοι προλετάριοι που αποφάσισαν να σώσουν την πατρίδα και την ελευθερία, θεωρώντας υπέρτατο καθήκον και απόλυτο δικαίωμά τους να γίνουν κύριοι της τύχης τους, παίρνοντας στα χέρια τους την κυβερνητική εξουσία.
Η Κομμούνα ήταν επίσης μια γιορτή, η εκφόρτιση της καταπιεσμένης κοινωνικής λίμπιντο, η έκρηξη του ομαδικού ασυνείδητου, ένα αυθόρμητο ξέσπασμα του λαού που με αφορμή ένα εθνικό ζήτημα αποφασίζει να γίνει υποκείμενο της Ιστορίας. Ο κόσμος ήθελε να τα αγκαλιάσει όλα με μιας. Τις τέχνες, τις επιστήμες, τη λογοτεχνία, τις ανακαλύψεις. Η ζωή έβραζε. Όλοι βιάζονταν να ξεφύγουν από τον παλιό κόσμο. Στην ουσία, η Παρισινή Κομμούνα αποτελούσε μόνο μια ηθική δύναμη και δεν διέθετε καμιά άλλη υλική δύναμη εκτός από τη γενική συμπάθεια των πολιτών.
Αν αυτά λένε οι υποστηριχτές της Κομμούνας, οι αντίπαλοι της έγραψαν στην επίσημη κοινοβουλευτική έρευνα . « Το ίσο δικαίωμα για όλους στα αγαθά και τις απολαύσεις αυτού του κόσμου, η καταστροφή κάθε εξουσίας, η άρνηση κάθε ηθικού φραγμού, ιδού τα αίτια, αν εμβαθύνουμε στα πράγματα, της εξέγερσης της 18ης Μαρτίου και οι αρχές της επίφοβης οργάνωσης που της χάρισε ένα στρατό».

Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΙΙ




Ο γέροντας Ισίδωρος
έβαλε πάνω στο ανατομικό τραπέζι
μια ραπτομηχανή
και μιαν ομπρέλα
Δεν μπόρεσε να αντέξει για πολύ
 την ομορφιά μιας απροσδόκητης συνάντησης...

Ο γέροντας Ισίδωρος
πέθανε στα εικοσιτέσσερα του χρόνια
μάταια προσπαθώντας να μας  πείσει
πως πλέον θα αφοσιωθεί
στην ελπίδα
την προσδοκία
τη γαλήνη
την ευτυχία
και το καθήκον...

Μέσα στα  χρόνια της Κομμούνας...

Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Α ρε μάνα
πάλι μπέρδεψες τα φάρμακα σου...


Ενώνεις τα χέρια σου και σφίγγεις τα δάχτυλα
σα μικρό παιδί που έκανε αταξία
όπως τότε στη φωτογραφία που ήσουν η μικρότερη
από τις γυναίκες της οικογένειας
αμέσως μετά την κατοχή
κι αρχιζες να καταλαβαίνεις τον κόσμο...

όσο για τους άντρες
ο παππούς Σωτήρης πέθανε από πείνα
ο πατέρας  ο Γεράσιμος σκοτώθηκε στο αντάρτικο (δες εδώ)
ο θείος ο Γεράσιμος μαζί του
κι ο θείος σου ο Ντίνος ο μικρός χάθηκε στα καράβια...

πάλι μπέρδεψες τις σκέψεις σου μάνα...

μου λες αυτά που βλέπεις στην τηλεόραση
και ρωτάς αν τα παιδιά φάγανε το φαϊ που τους μαγειρεύεις κάθε μέρα...
μου φέρεσαι σα να μην έχω μεγαλώσει καθόλου κι αυτό μου τη σπάει...
κι η αδερφή μου με θεωρεί τελείως άχρηστο που δε σε φροντίζω όπως αυτή...

μερικές φορές δε μπορώ να σε αντέξω
δεν υποφέρω που ξεχνάς
που λες τα ίδια πράγματα συνέχεια τριάντα χρόνια τώρα
και πάντα κάνεις το δικό σου ότι και να σου πω...

α ρε μάνα
ποτέ δε θα σου συγχωρήσω τελικά πως γέρασες κι εσύ
σαν όλους τους ανθρώπους
ήσυχα και στην ώρα σου...


Τρίτη, 3 Μαΐου 2011

TIM BURTON TRIBUTE PARTY


Πρόκειται για το Staring Girl, το κορίτσι με τα τεράστια μάτια, που στο τέλος έφτασαν να ξεκουράζονται σε μια παραλία. Δίπλα της το κορίτσι με τα πολλά μάτια, the girl with many eyes, που όταν κλαίει μουσκεύουν τα πάντα. Οσο για τη βασίλισσα που κάθεται στο θρόνο της , είναι γεμάτη καρφίτσες, μέχρι και τη σπλήνα the Pin Cushion Queen. Πιο δυστυχισμένο είναι το αγόρι , με τα καρφιά μπηγμένα μες στα μάτια του. The boy with Nails in his Eyes. Δε βλέπει τίποτα πια...
Για το Voodoo Girl έχω γράψει παλαιότερα...
Μερικές ιδέες για το party στο SCULLBAR την Παρασκευή...