Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008

LE CADAVRE EXQUIS

Une Charogne
Rappelez-vous l'objet que nous vîmes, mon âme,
Ce beau matin d'été si doux:
Au détour d'un sentier une charogne infâme
Sur un lit semé de cailloux,
Les jambes en l'air, comme une femme lubrique,

Brûlante et suant les poisons,
Ouvrait d'une façon nonchalante et cynique
Son ventre plein d'exhalaisons...
— Charles Baudelaire

ΕΞΑΙΣΙΟ Ή ΘΕΣΠΕΣΙΟ ΠΤΩΜΑ ?
Μπορούμε να το πούμε ακόμα κουφάρι ή ψοφίμι, όπως τουλάχιστον ο Μπωντλαιρ το περιγράφει στο ποίημα που αναφέρω στην αρχή. Πρόκειται μόνο για τις δύο πρώτες στροφές, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να το βρεί ολόκληρο στο δίκτυο, γαλλικά εδώ ελληνικά από τη μετάφραση του Σημηριώτη, αξίζει τον κόπο να το διαβάσετε ολόκληρο, είναι ηδονικά αρωστημένο...
Δική μου απόπειρα εικονογράφησης του ποιήματος αυτού, είναι το κολλάζ (συνεικόνα) που δημοσίευσα στην ανάρτηση. Βρήκα την κατάλληλη ευκαιρία να το ξεθάψω μετά από είκοσιπέντε χρόνια που το έφτειξα και να σας το δείξω. Άλλο κουφάρι κι αυτό...
Αφορμή για όλα αυτά τα εξαίσια και μυρωδικά, μου έδωσε η πρόσκληση της LoRy για συμμετοχή στο παιχνίδι του yellow kid με τίτλο εξαίσιο πτώμα. Βέβαια το όλο διαδικτυακό σκηνικό με τους bloggers δεν έχει καμία σχέση με το αρχικό παιχνίδι των υπερρεαλιστών και όχι των ντανταϊστών όπως λανθασμένα επαναλαμβάνουν κάποιοι παρασυρμένοι από την παραπληροφόρηση. Πλήρη ιστορικά στοιχεία θα βρείτε στην εξαιρετική υπερρεαλιστική ιστοσελίδα surrealism in Greece, που την συστήνω ανεπιφύλακτα. Για να μην γίνομαι βαρετός, επαναλαμβάνω μόνο την πρώτη υπερρεαλιστική φράση που δημιουργήθηκε και έδωσε το όνομά της στο παιχνίδι .
« Le cadavre - exquis - boira - le vin - nouveau ».
«Το εξαίσιο πτώμα θα πιει το καινούργιο κρασί».
μμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμ
Συμμετέχω όμως στο παιχνίδι και παρακάτω βλέπετε την πρόταση που προέκυψε από φράσεις αναρτήσεων κάποιων bloggers.
Αν χτυπήσετε σε κάθε φράση, θα οδηγηθείτε στην πηγή της
κκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκκ

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

VALENCIA 2008

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ !!!

Στην παραπάνω φωτογραφία, βλέπετε εμένα, το ΑΕΡΟΣΤΑΤΟ, στη θέση που ετοίμασαν ειδικά για να παρκάρω, όταν έφτασα στη Βαλένθια, και μάλιστα σε κτίριο του Calatrava, στο MUSEO DE LAS CIENCIAS PRINCIPE FELIPE, ναι μωρέ, αυτού του ξενέρωτου πρίγκιπα, γιου της Σοφίας και του Χουάν Κάρλος.

Θα μείνω λίγο στον Calatrava, που γεννήθηκε στη Βαλένθια αλλά τα αρχιτεκτονικά του έργα τα βλέπουμε κι εμείς στην Αθήνα. Φαντάζομαι πολλές φορές ότι στο απώτατο μέλλον, όταν θα ψάχνουν κάτω από το χώμα οι μακρινοί μας απόγονοι και τύχει να βρουν κάποιο απομεινάρι από τα κτίρια του, μπορεί και να σκεφτούν αρχικά ότι πρόκειται για το σκελετό κάποιου προϊστορικού γι΄αυτούς ζώου, με τα κόκκαλά του λευκά και γυαλισμένα από τα χρόνια.

κοκκαλατράβα, που θα έλεγε και η ou ming

Η πόλη ζει στον απόηχο της FORMULA 1 και του AMERICA CUP. Αλλά και των Fallas, τοπικής γιορτής με άρματα καρναβαλιού και άφθονες φωτιές κάθε Μάρτιο. Άλλαξαν τον ρου του ποταμού TURIOS που περνούσε μέσα από το κέντρο και τώρα στην κοίτη του εκτείνεται ένα τεράστιο πάρκο. Μοναδικό στο είδος του, αφού περνάς επάνω του, από τις γέφυρες της όχθης.
Πόλη παραθαλάσσια κι επίπεδη με υγρασία, που μάταια προσπαθούν να την απομακρύνουν κάπως οι γυναίκες με τις παραδοσιακές βεντάλιες τους. Γυναίκες μελαχρινές, όχι πολύ ψηλές, χωρίς ακριβό επώνυμο ντύσιμο και καθημερινό βάψιμο, γήινες και προσγειωμένες...
Οχι σαν τις Ελληνίδες...

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2008

PLAZA DE TOROS

Ο Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης
έπαψε να ζει ρεμπέτης
ξενυχτάει κι όλο πίνει
ταυρομάχος πάει να γίνει

Μόλις μπήκε στην αρένα, βρήκε επιτέλους χώρο να τρέξει και νόμισε πως ελευθερώθηκε.
Ύστερα φάνηκαν τα κόκκινα πανιά και θόλωσε ο νους του.
Απέναντι του, ντυμένος στα χρυσά, κορδώνεται σα μισοφέγγαρο, ο νέος ταυρομάχος.
Με τέσσερις πληγές ήδη στην πλάτη του, νοιώθει το αίμα και τους πόνους.
Βάζοντας όση δύναμη του έμεινε, ορμάει πάνω στο σπαθί, που χώνεται βαθειά στο σβέρκο του.
Λυγίζει σιγά σιγά τα μπροστινά του πόδια, προσπαθεί να ισορροπήσει το βάρος του κορμιού του, ταλαντεύεται για μια στιγμή και τελικά σωριάζεται στην άμμο...

OLE OLE OLE OLE OLE OLE OLE OLE OLE OLE

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

ΕΚΑΤΟ, ΕΚΑΤΟ, ΚΑΤΟΣΤΑΡΑ ΕΚΑΤΟ

Ξεκινώντας τη νέα ανάρτηση, παρατήρησα τυχαία ότι ήταν η εκατοστή. Έφτασα κι όλας τις εκατό, σκέφτηκα με κάποια δόση νοσταλγίας για το χρόνο που πέρασε. Να μια επέτειος απρόβλεπτη, που μ΄έκανε ν΄αλλάξω αυτά που ετοιμαζόμουν ν΄ανεβάσω.
Τελείωσα σύντομα την απαραίτητη αναδρομή στις παλιές αναρτήσεις και το μόνο που επιβεβαίωσα είναι ότι εξακολουθώ και παραμένω ένας μονότονος άνθρωπος, κολλημένος σε προσωπικές εμμονές κι επαναλήψεις. Για να θυμηθούμε λίγο τον Καβάφη, συνάντησα ξανά "τις φαντασίες μου, τις αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής ". Άχρηστες πληροφορίες περί ονείρων ερώτων φυτών ζώων και φαγητών. Βίοι αγίων και θεών, σημεία, τέρατα και φαντάσματα.
Ένα προσωπικό ημερολόγιο με σημειώσεις που θα είχα λησμονήσει. Θέματα ιδιωτικά που έγιναν δημόσια. Δε μετανοιώνω καθόλου.
Θα συνεχίσω...

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

ΚΟΙΛΟ ΚΑΙ ΚΥΡΤΟ

Suffocated by mirrors, stained by dreams
Her honey belly pulls the seams
Peter Gabriel

Πόσο μ΄αρέσει ν΄ακουμπάω το κεφάλι πανω της. Ευτυχώς δεν έχει γυμνασμένους κοιλιακούς με φέτες. Παραμένει απαλή κι απόλυτα γυναικεία. Δοκιμάζω την αναπνοή να συντονιστεί με τη δική της, που ανεβοκατεβαίνει πάνω κάτω ρυθμικά και παγιδεύομαι στη μυρωδιά της. Το μάγουλό μου αγγίζει το δέρμα της, είναι ζεστό και μαλακό σαν το ψωμί που βγαίνει από το φούρνο. Τα χείλη ψάχνουν καμπύλες και κοιλότητες, μικρές διαδρομές που αφήνει η γλώσσα ίχνη. Τα δόντια μου στον αφαλό της μια στιγμή διστάζουν...


Στην τρυφερή κοιλιά της χαλαρώνω.
Μέχρι που φτάνω στα λαγόνια της λεκάνης.
Με τα λακάκια τους που ενώνονται στο χαμηλό σημείο κι ερεθίζομαι...

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008

ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ

... όταν είδα την ουρά δεν πίστευα στα μάτια μου. Ξεκινούσε από μπροστά μου και συνεχιζόταν ατελείωτη μέχρι το βάθος του δρόμου. Πήρα τη θέση μου στο τέλος της και βάδιζα σιγά σιγά. Έρχονταν κι άλλοι συνεχώς, μαζεύονταν πολλοί κι έχασα την αρχή της. Για να περάσει η ώρα, άρχισα να κοιτάω τον κόσμο. Άνθρωποι κάθε λογής απ΄ολα τα μέρη του πλανήτη, άσπροι, κίτρινοι και μαύροι, μικρά παιδιά, νέοι και γέροι, μιλούσαν μεταξύ τους απίθανες γλώσσες. Η ουρά κάποια στιγμή από μόνη της δίπλωσε σα φουρκέτα, έτσι δεν κάνουνε για να κερδίσουν χώρο ? Είχα λοιπόν στο πλάι μου δυό κομμάτια της, δεξιά μου οι προηγούμενοι κι αριστερά οι επόμενοι, βαδίζοντας αντίθετα από μας που προχωρούσαμε μπροστά. Άρχισα μέσα στο σωρό να ξεχωρίζω πρόσωπα. Φίλους και συγγενείς που γνώρισα κι είχαν από καιρό πεθάνει, ανάμεσα σ΄αυτούς που βάδιζαν πριν από μένα. Και στην ουρά που ακολουθούσε πίσω μου, αγαπημένα πρόσωπα που τα΄ξερα από μικρά παιδιά, πολύ πιο γερασμένα απ΄όσο τους θυμόμουνα, να βρίσκονται μέσα στο πλήθος...
...τότε
τα κατάλαβα όλα κι ένοιωσα
κάτι σαν κλάμα...

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2008

ΠΡΩΤΗ ΝΥΧΤΑ ΓΑΜΟΥ

Τα΄θελε η μάνα σου τα΄θελες κι εσύ
τα σύκα τα καρύδια και το γλυκό κρασί
ΔΗΜΟΤΙΚΟ
ςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
Προσεκτικός αναγνώστης της προηγούμενης ανάρτησης παρατήρησε με e-mail ότι δεν προκύπτει από τις ιστορικές πηγές η κοινή συνεύρεση Ηρώδη, Σαλώμης και Ηρωδιάδας. Αν όμως συνεκτιμήσουμε την ακολασία του Ηρώδη με την προφανή αγνότητα και άγνοια της μικρής Σαλώμης, θεωρώ σίγουρη την παρουσία και βοήθεια της μαμάς και συζύγου, έστω και με την ιδιότητα του τεχνικού συμβούλου στα ερωτικά. Τουλάχιστον στην αρχή...

Με την ευκαιρία της παρατήρησης ερεύνησα το θέμα περισσότερο. Είναι γνωστό σε πολλούς ότι διάφορες πρωτόγονες φυλές συνδιάζουν τη γαμήλια τελετή με μία γενικώτερη ερωτική ιεροτελεστία. Σε κάποιες απ΄αυτές τις γιορτές, η νύφη έχει σεξουαλικές σχέσεις με όλους τους άντρες της φυλής, για να αποδειχθεί άξια του γάμου και του συζύγου της. Ούτως ή άλλως εκεί, η μονογαμία είναι άγνωστη.

Κατι που δεν είναι ευρύτερα γνωστό συνηθίζεται σε ορισμένες φυλές της Πολυνησίας. Οι γάμοι γίνονται σε πολύ νεαρή ηλικία και οι δύο νεόνυμφοι πρακτικά και ουσιαστικά είναι παρθένοι. Για να λυθεί το πρόβλημα με τον ηπιότερο τρόπο εφαρμόζουν το εξής έθιμο. Η μητέρα της νύφης και ο πατέρας του γαμπρού συμμετέχουν θεσμικά στην πρώτη νύχτα του γάμου του ζευγαριού. Είναι έτοιμοι να προσφέρουν την εμπειρία τους, αλλά και ψυχολογική ή πρακτική βοήθεια αν χρειαστεί, που συνήθως χρειάζεται. Στο μυαλό μας δημιουργούνται οι πλήρεις συνδιασμοί, η νύφη με το γαμπρό, η μάνα της νύφης με το γαμπρό, ο πατέρας του γαμπρού με τη νύφη, η μάνα της νύφης με τον πατέρα του γαμπρού. Έτσι η μύηση στον έγγαμο βίο και την ερωτική δραστηριότητα γίνεται ομαλά, με τις ευλογίες της οικογένειας. Η μάνα του γαμπρού και ο πατέρας της νύφης παραδοσιακά δε συμμετέχουν στην πρώτη νύχτα του γάμου, αλλά δε νομίζω ότι μένουν άπρακτοι μεταξύ τους.

Ξαναθυμίζω ότι η πολυγαμία είναι καθεστώς σ΄αυτές τις φυλές και δεν υπάρχουν κώδικες ηθικής σαν τους δικούς μας.